இந்து ஒரு மதமல்ல

வணக்கம் நண்பர்களே, ஒரு நீண்ட இடைவேளைக்கு பிறகு மீண்டும் இணையத்தில் இணைவதில் மகிழ்ச்சி.

தலைப்பை வைத்து இது தனி ஒரு மதம் சார்த்த பதிப்பு என்ற எண்ணத்தோடு அல்லது என் மதத்தை பற்றி இங்கு குறை ஏதாவது இருக்குமா என்ற மதவாத தேடலோடு நீங்கள் இந்த பக்கத்திற்கு வந்து இருந்தால், மன்னிக்கவும் இது உங்களுக்கான பக்கமோ, பதிவோ இல்லை அதனால் உங்கள் நேரத்தை இங்கு வீணடிக்க வேண்டாம் .

இந்து மதம் அல்லது இந்து சமயம் (Hindu or Hindu Religion) என்றுதான்  பொதுவாக இப்போதெல்லாம் பேசப்படுகிறது, அது உண்மையல்ல மதம் சார்ந்த வார்த்தைகள் இடையில் வந்தவர்களால் திணிக்கப்பட்ட ஒன்றுதான்.

உண்மையில் இந்துவத்துவம் (Hinduism) என்பது ஒரு கலாச்சாரம் (Culture) மற்றும் அதுவே அவர்களின்  பாரம்பரியம் (Tradition) என்று சொல்லும் ஒருவரின் காணொளியை சமீபத்தில் எதார்த்தமாக கேட்க நேர்ந்ததின் பிரதிபலிப்பே இதை என்னை எழுத தூண்டியது என்பதுதான் உண்மை  

ஒரு பொதுவான இடத்தில நம்முடைய பெயரை கொண்ட யாரையோ வேறு யாரோ ஒருவர் அழைக்கும் போது, நாமும் நம்மையறியாமல் திரும்பி பார்ப்பது போல, இது என்னுடைய கலாச்சாரம் பற்றி பேச பட்டதால் என்னையறியாமல் மனம் அதனுள் நுழைந்தது.

இடையில் வந்த மதம் கொண்ட மனிதர்கள் இந்துவத்துவம் என்பதையும் மதம் என்று நினைத்து அப்படியே பேச, எழுத காலப்போக்கில் நமக்கும் இந்து மதம் என்றே மனதில் பதிந்து விட்டது.

இது எந்த ஒரு தனிப்பட்ட மதத்தையும் பின்பற்றும் மனதை காயப்படுத்த சொல்லவில்லை, காரணம் அப்படி அவர்கள் நினைத்ததில் அவர்கள் தவறும் எதுவும் இல்லை.

மதம் என்பது ஒரு சாரத்தின் அடிப்படை கொள்கைகளை ஒன்றாக்கி அது சார்த்த மக்களை நல்வழியில் நடத்த ஒருவர் துவக்கியதாகவும், அதை விரும்பி ஏற்றுக்கொண்டு அந்த கொள்கைகளை (Protocols) பின்பற்றிவர்களுக்கும் சொந்தமான ஒரு சொல்லாகும்.

இதில் கவனிக்க வேண்டியது, அப்படி ஒரு மார்கத்தில் செல்லும் போது அவர்களுக்கு தெரியும் நாம் எங்கிருந்து, எதற்காக, எங்கு செல்கிறோம் என்று. உதாரணமாக, கௌதம புத்தரை அடிப்படையாகக் கொண்டு பௌத்த சமயம் உருவாக்கப்பட்டது.

அதாவது சித்தார்த்த கௌதமர் என்ற தனி ஒரு மனிதன், தனது சொந்த முயற்சியாலும், அனுபவத்தாலும் உருவாக்கப்பட்ட வழியாகும் பௌத்தம், அதை அடிப்படையாக கொண்டு உருவானது பௌத்த மதம் அல்லது புத்த மதம் .

பௌத்த மதம் (Buddhism) முதன் முதலில் இந்தியாவில் தான் தோன்றியது,  எனவேதான் இன்றும் புத்த மதத்தின் தாய்நாடு இந்தியா என்றும் அது இந்து கலாச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாகவும் கருதப்படுகிறது.

இப்படி பல இடங்களில் பல நல்ல மகான்கள் பல தத்துவங்களையும் பல சமயங்களையும்  உருவாக்கி இருக்கிறார்கள்.

எல்லாச் சமயங்களும் பணிவு, இரக்கம், பெருந்தன்மை, அன்பு என்று ஒரே நீதியையே போதிக்கின்றன, ஆனால் அதை அவர்கள் வாழ்ந்த, வாழும் பகுதி மற்றும் பழக்கத்தை பொருத்து அந்த பகுதி மக்களுக்கு புரியும் விதவிதமான சொற்களுடன், விதவிதமான பெயர்களைக் கொண்டு, விதவிதமான  உதாரணம் மற்றும் குறிகளைப் பயன்படுத்தி தங்கள் சமயங்களை விளக்குகின்றனர். 

இந்த வகையில் வந்த யாருமே எனக்கு தெரிந்து மற்ற சமயங்களைத் தவறு எனக் கூறுவதில்லை, இவ்வளவு ஏன், அவர்கள் யாருமே தங்களை கடவுளின் மகனாகவோ, கடவுளின் தூதுவராகவோகூடப் பிரகடனம் செய்து கொண்டதில்லை.

இடையில் வந்த தரகர்கள் மதத்தின் பெயரால் தவராக மக்களை ம(த)ன மற்றம் செய்ததின் விளைவே இன்று மக்கள் மனத்தால் மதத்தால் வேறுபட்டு இருகின்றனர் .

மக்கள் குறுகிய மனப்பான்மையோடு தங்கள் வழியுடன் மட்டும் ஒட்டிக்கொள்ளும் போதுதான், மற்ற சமயங்களை சகித்துக்கொள்ள முடியாமல், தன் வழி தான் சரி என்ற பெருமையும், தான் சொல்வது தான் சரி என்ற பிரிவினையும் வந்தது.

சரி, இதில் இந்து கலாச்சாரம் என்ன சொல்கிறது? அல்லது இவற்றில் இருந்து எவ்வாறு வேறு படுகிறது என்று ஒரு கேள்வியை யாரேனும் இந்த இடத்தில் வைக்க கூடும்.

உண்மையில் இந்து பாரம்பரியம் எதுவுமே சொல்லவில்லை என்பதுதான் நிதர்சனம்.

இதை நான் என் நம்பிக்கைக்காக மட்டும் சொல்லவில்லை, முதலில் இந்துவத்தில் மதத்திற்கு அடிப்படியான எந்த கொள்கைககளும் இல்லை, இதில் எந்த வரைமுறைகளும் இல்லை, இதுதான் கடவுள், இதைதான் படிக்கவேண்டும், இப்படிதான் பிராத்தனை செய்யவேண்டும் என்று எந்த இடத்திலும் சொல்லவில்லை.

அப்படி ஏதாவது எங்காவது இருந்தால் அது மேலே சொன்னபடி இடையில் வந்த தரகர்கள் செய்த வேலையாகத்தான் இருக்கும்.

இந்து கலாச்சாரத்தில், எதை வேண்டுமானாலும் படிக்கலாம், எதை வேண்டுமானாலும் கடவுளாக நினைக்கலாம்,  எப்போது வேண்டுமானாலும், யார் வேண்டுமானாலும் பிராத்தனை செய்யலாம்.

ஒரு இடத்தை கோவிலாக்கி அங்கே ஒருவர்  சூடம் வைக்கலாம், அதே இடத்தில் வேறு ஒருவர் சேவல், ஆடு என்று உயிர் பலியும் கொடுக்கலாம் , அதே இடத்தில் வேறு ஒருவர் சாராயம் படைக்க முடியும்.

இதற்கான காரணம் இந்து கலாச்சாரத்தில் எதுவுமே சொல்லப்படவில்லை, அதனால் அவரவர் விருப்பதிற்கு, அவரவர் சக்திக்கு, அவரவர் மனதில் பட்டதை அல்லது தன் முன்னோர்கள் சொல்லி கேட்டதை, செய்து பார்த்ததை செய்கிறார்கள் .

இதில் கவனிக்க வேண்டியது "செய்கிறார்கள்", யாரும் எழுதிவைக்காமல், செய்ய சொல்லாமல், தானகவே செய்கிறார்கள் அததனால் தான் இந்து என்பது ஒரு கலாச்சாரம் அவர்களின்  பாரம்பரியம்.

இதில் யார் கடவுள்?, என்ற பேச்சே இல்லை கரணம், இங்கு எல்லாமே கடவுளாகத்தான் பார்க்கப்படுகின்றன, மண்ணும் கடவுள், பொண்ணும் கடவுள், மரமும் கடவுள், மயிலும் கடவுள், குழந்தையும் தெய்வம், இறந்தவரும் குல-தெய்வம்.

எப்படி இந்துவத்தில் யார் யார் கடவுள் என்று சொல்லவில்லையோ, அதே போல யார் எல்லாம் கடவுள் இல்லை என்றும் எங்கும் எதிலும் சொல்லவில்லை. அவ்வளவு ஏன், யார் வேண்டுமானாலும் புதிய கடவுளை படைக்க முடியும், அதுவும் யாரை வேண்டுமானலும் கடவுளாக்க முடியும்.       

இன்றும் நம் மக்களிடையே இதை பார்க்க முடியும், இறந்து போன தன் தாயின் சேலையை, இறந்து போன தன் குடும்ப கன்னி பெண்ணை, தன் குடும்பத்தை காப்பற்றிய நாயை, இப்படி புதிய கடவுள்களை படைத்தவர்கள் நம்மிடயே ஏராளம்.

சரியான உதாரணம் வேண்டுமானால் எதிரி நாட்டு ராணி விட்ட சாபத்தால், வாரிசு (குழந்தை) வரம் இல்லாமல் இன்றும் மைசூர் மகராஜா குடும்பம் சாபமிட்ட ராணி அலமேலம்மாவை  (ராயரின் மனைவியை)  உடையார் ராஜ வம்சத்தின் குல தெய்வமாக்கி வணங்கி வருகிறார்கள் என்பது 400 வருட வரலாற்று பதிவுகள்.   

ராஜ வம்சம் தொடர ஒவ்வொரு ராஜாவும் பட்ட அவஸ்தையும், சாபத்தின் படி. தலக்காடு மணல் மேடானதும், இன்றுவரை காவேரி நதி அங்கே மணல் கொண்டு சேர்ப்பதும் நாம் அனைவரும் அறிந்த உண்மை.

  

இன்னும் சொல்கிறேன், தட்டி பாருங்கள் கூகுளை (www.google.com) இயற்கை, மனிதன் மற்ற உயிர்களை கடவுளாக பார்த்ததை தாண்டி, புல்லட் கடவுள் (Shri Om Bana and Bullet Banna), வெளிநாடு விசா கடவுள் (Visa Chilkur Balaji Temple) என்று இந்துவத்தின் எல்லை பிரபஞ்சம் போல நாளுக்கு நாள் விரிந்து கொண்டே இருக்கிறது.

ஆக, இதில் மிக தெளிவான விசையம் என்னவென்றால், யார் அல்லது எது கடவுள் என்பதில் இங்கு எந்த குழப்பமும்  இல்லை, காரணம் இது ஒருவரால் சொல்லப்பட்டோ அல்லது எழுதப்பட்டு அதை படித்து வருபவை அல்ல.

எந்த கட்டாயமும் அல்லது தனித்து வைக்கும் கட்டுப்படும் இல்லாமல் பொது நல நோக்கோடு  காலம் காலமாக மக்களை எதோ ஒரு சக்தி ஒரு சமூக வட்டத்திற்குள் வழிநடத்தி செல்கிறது, அந்த சக்தி கடவுளா இல்லாயா என்பது பற்றி எழுதுவது இங்கு என் நோக்கம் அல்ல.

எந்த ஒரு வழிகாட்டலும் தேவையில்லாமல் மக்களை தன் கட்டுக்குள் வைத்து சுழலும் அந்த பாரம்பரிய சக்தியே  என் எண்ணகளில் இந்து கலாச்சாரமாக தெரிகிறது.

ஆனாலும் இது எப்படி மதமாக காட்டபடுகிறது? இந்த கலாச்சாரம் எப்படி மதம் என்னும் வட்டதிற்குள் புகுத்தப்பட்டது என்று பார்த்தால் அதற்கும் மனிதனே பொறுப்பாகிறான் .

மேலே சொன்னபடி தனி ஒரு மனிதன், தனது சொந்த முயற்சியாலும், அனுபவத்தாலும் உருவாக்கப்பட்ட வழியாக வந்தது மதம், இது தடம் மாறி மனிதனுக்கு மதம் பிடிக்கும் போது, அவனால் மதம் இல்லாமல் வாழமுடியாமல் போகிறது.

இந்துவத்தில் இதை உருவாக்கியவர் என்று யாரும் இல்லை, மேலும் இதை வழிநடத்தவும் யாரும் தேவை இல்லை என்பதால் தான் என்னவோ, யார் வேண்டுமானாலும் எப்படி வேண்டுமானாலும் இதை பற்றி விமர்சனம் செய்ய முடியும், அதை பற்றி இதில் யாரும்  கேள்வி கேட்க போவதில்லை எந்த ஒரு விமர்சனத்துக்கும் பதில் விமர்சனமும் வரபோவதில்லை.

ஆனால் மற்ற எந்த ஒரு மதம் அல்லது சமயத்தை இப்படி எதுவும் விமர்சனம் செய்து விட முடியாது என்பது இங்கு சிந்த்திக்க வேண்டியது.

இதை சாதமாக்கி இடையில் மதம் பிடித்த மனிதர்கள் புகுத்தல்தான் இந்து கலாச்சாரம் மற்றும் பாரம்பரியம் என்பது இந்து மதமாக காட்டப்படுகிறது.

காரணம் எத்தனயோ மதங்கள் வந்தன எத்தனயோ மறைந்தும் போனது, ஆனால் யாரும் இல்லாமல் இது மட்டும் எப்படி தானாக சுழலுகிறது நாளுக்கு நாள் வளருகிறது என்று அவர்களால் புரிந்து கொள்ளவே முடியவில்லை.

காலம் காலமாக முட்டையில் இருந்து வந்ததாவும் அது மட்டுமே பிறப்பின் தன்மை என்று நம்பிக்கொண்டு இருக்கும் ஒரு கோழியிடம் போய், ஒரு பெண்ணின் பிரசவ முறையை சொன்னால் அந்த கோழி என்ன நினைக்கும்?

அது எப்படி இந்த பெண்ணால் முட்டை ஓட்டை மட்டும் உள்ளே வைத்துக்கொண்டு தனியாக குட்டியை வெளியே அனுப்பமுடியும், அதும் ஒரே ஒரு முட்டை ஓடு வைத்துக்கொண்டு பல முறை பல குட்டிகளை மட்டும் அனுப்ப முடியும் என்றுதான் அதன் எண்ணம் இருக்கும்.

இது போலதான் மதம் பிடித்த மனிதர்கள், தனக்கு மதம் தவிர எதுவும் தெரியாது என்பதை அறியாமல், ஒரு கலாச்சாரத்தை தனக்கு தெரிந்த மதத்திற்குள் இழுத்து வர முயற்சி செய்தார்கள்,செய்கிறார்கள்,இனியும் செய்யலாம், ஆனால் அது அவர்கள் தவறு என்று சொல்லிவிட முடியாது என்பதை விட சொல்லகூடாது என்பதே சரியான முறை.

இந்து கலாச்சாரம் என்பது பாரம்பரியமாக கொண்டு போகவே தவிர யாரையும், எந்த இறை நம்பிக்கையையும் விமர்ச்சனம் செய்ய பயன் பட்டதும் இல்லை இனியும் பயன் பட கூடாது என்பதும் இந்த கலாச்சாரத்தின் ஒரு அங்கம் தான்.   

மொத்தத்தில் ஒரு பெரிய நூலகத்தில் இருந்து ஒருவர் ஒரே ஒரு புத்தகத்தை எடுத்து வருகிறார், எடுத்தவருக்கு தெரியும் இதை போல பல புத்தகங்களை கொண்ட நூலகம் ஒன்று இருக்கிறது அதில் இருந்து நாம் கடைபிடிக்க அல்லது கற்க நிறைய இருக்கிறது என்று.

ஆனால், அவரிடம் இருந்து அந்த ஒரு புத்தகத்தை மட்டும் வங்கி படித்த மற்ற ஒருவருக்கு இது புரியாது, அவரை பொறுத்தவரை இது மட்டும் தான், இதில் நாம் அனைத்தும் படித்து முடித்து விட்டோம் வேறு எதுவும் இங்கே இல்லை என்பதுதான், இதையே அவர் தனக்கு அடுத்து வருபவருக்கு அவர் அவருக்கு அடுத்து அடுத்து சொல்லக்கூடும் அதில் அவர்கள் தவறு எதுவும் இல்லை.

இந்து கலாச்சாரம் பழகுபவர்கள் மற்ற சமய இன மதத்தவர்களுடன் இணைந்து இந்த பாரம்பரியதில் நடப்பதும், மற்ற மதம், சமய மக்கள் அந்த இந்து கலாச்சாரம் எப்படி பாரம்பரிமாக வருகிறது, எது உயர்ந்தது, எது தாழ்ந்தது, ஏன் அது மதமாக இருக்கவில்லை? என்று அர்த்தமற்ற பாகுபாடு பார்க்காமல், ஒரே குலம், ஒரே இனம் அது மானித இனம், அதில் பல கலாச்சாரம், பல பாரம்பரியம், அதில் அனைவரும் சமம் என்று உணர்ந்து நடப்பதே நம் மனித குலத்திற்கும், நாம் விரும்பும் மதத்திற்கும் செய்யும் உண்மையான பிறவி கடமை ஆகும்.

நன்றி மீண்டும் சந்திப்போம்.

அல்லா அருணாச்சலா!

புதுவருட வாழ்த்துக்களுடன் நண்பர்களுடன் பேசிக்கொண்டு இருக்கும் போது, எங்கள் பேச்சு பதிவுகள் பக்கம் திரும்பியது.

"சித்தர்கள்" பதிவை நோக்கி வந்த எங்கள் பேச்சு...,

சித்தர்கள்

பதினெட்டு சித்தர்கள்

இதில் சூஃபியர்களை பற்றி சொல்ல நிறைய இருக்கிறது என்று சொல்லி, எனக்கு "சூஃபியர்கள்" பற்றியும் "சித்தர்கள்" பற்றியும் நன்கு தெரிந்தவர்கள் சொன்ன சில நல்ல தகவல்களை அனுப்பி வைத்தார்கள்.

அதில் நான் படித்திராத சில தகவல்கள் அருமையாக இருந்தது. அதை இங்கு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

சித்தர்களின் புறத்தோற்றம் இயல்பானதாகத்தான் இருக்கும், குறிப்பாகவும் சிறப்பாகவும் எதுவும் தோன்றாது என்பதை,

"வேர்த்தால் குளித்துப், பசித்தால் புசித்து, விழி துயின்று பார்த்தால் உலகத் தவர்போல் இருப்பர் பற்று அற்றவரே!" என்ற பட்டினத்தார் பாடல் தெரிவிக்கிறது.

"மாத்தானவத்தையும்" என்று தொடங்கும் இப்பாடலைத்தான் குமரி முதல் வேங்கடம் வரையிலுள்ள சுடுகாடுகளில் பாட படுகிறதாம்".

சித்தர்களுக்கு இயல்பு மீறிய(Abnormal) புறத்தோற்றமும் இருக்கக் கூடும் என்பதை,

"பேய்போல் திரிந்து, பிணம்போல் கிடந்து, இட்ட பிச்சையெல்லாம் நாய்போல் அருந்தி, நரிபோல் உழன்று, நன்மங்கையரைத் தாய்போல் கருதித், தமர்போல் அனைவர்க்கும் தாழ்மைசொல்லிச் சேய்போல் இருப்பர்கண்டீர்! உண்மை ஞானம் தெளிந்தவரே!"

என்ற பட்டினத்தார் பாடல் மூலம் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

இதே போல, சூஃபியர் என்ற சொல், 'சூஃபி' என்ற அரபுச் சொல்லின் ஆக்கம். அரபுமொழியில் ‘சூஃப்’ என்ற சொல் கம்பளி("Wool")யைக் குறிக்கும்.

பின்னர் அச்சொல்லே ‘கம்பளியை உடையவன்’ ("Man of Wool") என்ற பொருள் கொண்ட "சூஃபி" என்னும் சொல்லை தந்தது.

தமிழைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட சூஃபிய மெய்யுணர்வாளர்களில் "பீருமுகம்மது வாவா" என்று நெல்லை மக்களால் அழைக்கப்படும் பீர்முஹம்மத் அப்பா(ரலி) முதலாமவர். கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலுள்ள தக்கலையில் அவருடைய அடக்கத்தலம் உள்ளது.



"பீர்முஹம்மத் அப்பா(ரலி) அவர்களே தமிழ் சூஃபித்துவ ஞானப் பாடல் வரிசையில் முதலாமவராக விளங்குகிறார்கள்" என்று தேசமானிய டாக்டர் ஏ.எம்.முஹம்மத் சஹாப்தீன் கூறியுள்ளார்.

சூஃபியாக்கள் (பாரசீக சூஃபி மெய்யுணர்வாளர்) பரம்பொருளை "உண்மை" என்றே சுட்டுகின்றனர். "தன்னுணர்வு கொண்ட விழைவு", "அழகு", "ஒளி" அல்லது "எண்ணம்" என்ற முந்நிலையில் அவர்கள் கடவுளை வைத்துச் சுட்டுவதாக அல்லாமா இக்பால் அவர்கள் கூறியுள்ளார்.

தமிழ்நாட்டுச் சூஃபியர்கள் சிலரின் பெயர்கள் - பீர்முஹம்மத் அப்பா(ரலி), கோட்டாறு ஞானியார், குணங்குடி மஸ்தான் சாஹிபு, கலீபத் ஷைகு ஷாஹூல் ஹமீத் அப்பாநாயகம், பரிமளம் முகம்மது காஸிம், இறசூல் பீவி, ஐயம்பேட்டை அப்துல் கரீம் பாவா, குஞ்சலி சாஹிப், இளையான்குடி மஸ்தான் ஸாஹிப், கோட்டாறு சைகுத்தம்பி ஞானியார், அப்துல் காதிர் வாலை மஸ்தான், பெரியநூஹூ லெப்பை ஆலிம், 'காலங்குடி மச்சரேகைச் சித்தன்' என்றழைக்கப்படும் செய்யிது அப்துல்வாரித் ஆலிம்மௌலானா ஐதுரூஸ், மேலைப்பாளையம் முகியித்தீன் பஸீர், மோனகுரு மஸ்தான் ஸாஹிப், முகம்மது ஹம்ஸாலெப்பை ஆகியோர்.

தமிழ்நாட்டு சூஃபியர்களின் தொண்ணூற்றிரண்டு வகைமாதிரி கவிதைகள் "இறைவனும் பிரபஞ்சமும்" நூலில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

பொதுவாக, சித்தர்களும் சூஃபியர்களும்

1. மதங்கள் மனிதர்களுக்கிடையே பிளவுகள் ஏற்படுத்தாமல் தலையிட்டு, மக்களை ஒற்றுமைப்படுத்தினார்கள். பல இடங்களிலும் சூஃபிஞானியர்களுக்கு ஸியாரங்கள் கட்டப்பட்டும் அவர்களின் நினைவுதினம் கொண்டாடப்பட்டும் வருவதை அறிகின்றோம்.

இவ்வரிசையில் மிகவும் கீர்த்தி பெற்று விளங்குவது மகாமேதை மீரா சாஹிப் ஆண்டகை அவர்களுடைய இடமாகும். இந்து, கிறிஸ்த்துவ, இஸ்லாமியர் என்று அனைவராலும் வணங்க படுகிறார்.

2. பல்வேறு நுட்பமான முறைகளைப் பின்பற்றி, உட்சமயங்களின் எண்ணிக்கையைப் பெருக்கிக் கொண்டும் தனித்தனிக் கடவுளரைக் கற்பித்துக்கொண்டும் மக்கள் அஞ்ஞானத்தில் அழுந்துவதைத் தடுத்தார்கள்.

3. பக்தியின் பெயரால் மக்கள் மனங்களில் ஏற்பட்ட உருவ வழிபாட்டு முறைகளையும் புறச் சடங்குகளையும், போலிவாழ்வையும் மூடப் பழக்கங்களையும் களைந்து அறிவார்ந்த ஆன்மிக வாழ்விற்கு வழிகாட்டினார்கள்.(முனைவர் க.நாராயணன், சித்தர் சிவவாக்கியர்)

4. எவ்வாறு கலப்புத் திருமணங்களால் சாதிமுறை ஆட்டங்காணுமோ, அவ்வாறு சித்தர் பீடங்களைப் பின்பற்றிய மக்களிடத்தில் சாதிவேற்றுமை மதிப்புப் பெறாதவாறு பாதுகாத்தார்கள்.

5. உடைமைச் சமூகத்தில் இல்லாரும் வாழ வேண்டி, நிலையாமைகள் பலவற்றைத் தம் எளிய, தெளிவான, நேரடியான பாடல்களால் உணர்த்தி, உடைமை,சொத்துக் குவிப்பவர்களின் வேகத்தை மட்டுப்படுத்தினர்.



"புகுந்துநின் றான்வெளி யாய்இரு ளாகிப் புகுந்துநின் றான்புகழ் வாய்இதழ் வாகிப் புகுந்துநின் றான்உட லாய்உயி ராகிப் புகுந்துநின் றான்புந்தி மன்னிநின் றானே தானே திசையொடு தேவரு மாய்நிற்குந் தானே உடலுயிர் தத்துவ மாய்நிற்குந் தானே கடல்மலை யாதியு மாய்நிற்குந் தானே உலகில் தலைவனு மாமே உடலாய் உயிராய் உலகமே தாகிக் கடலாய்க் கார்முகில் நீர்பொழி வானாய் இடையாய் உலப்பிலி எங்குந் தானாகி அடையார் பெருவழி அண்ணல் நின்றானே"

என்ற பாடல் "சித்தர் திருமூலர்" அவர்கள் பாடியது.

இதே போல் "மஸ்தான் ஸாஹிபு" பாடியவை பின்வருமாறு:

"ஊனாகி ஊனினுயி ராகியெவ் வுலகுமாய் ஒன்றா யிரண்டு மாகி உள்ளாகி வெளியாகி யொளியாகி யிருளாகி ஊருடன் பேருமா கிக் கானாகி மலையாகிவளைகடலு மாகியலை கானக விலங்கு மாகிக் கங்குல்பக லாகிமதி யாகிரவி யாகிவெளி கண்டபொரு ளெவையு மாகி நானாகி நீயாகி அவனாகி அவளாகி நாதமொடு பூத மாகி நாடுமொளி புரியஅடி யேனுமுமை நம்பினேன் நன்மைசெய் தாளு தற்கே வானோரும் அடிபணித லுள்ளநீர் பின்தொடர வள்ளல் இற சூல்வரு கவே வளருமருள் நிறைகுணங் குடிவாழு மென்னிருகண் மணியே முகியித் தீனே"

"திருமூலரின்" பாடலை "மஸ்தான் சாஹிபு" அவர்களின் பாடல் பொருளோடு ஒப்பிட்டு பார்த்தால், தமிழ்நாட்டுச் "சித்தர்களும் சூஃபியர்களும்" எவ்வளவு புரிந்துணர்வுடன் வாழ்ந்து, மக்களை நெறிப்படுத்தினார்கள் என்பது தெளிவாகப் புரியும்.

நல்ல இந்த தகவல்களை கொடுத்த நண்பர்களுக்கு நன்றி!.

சரி, இனி என் எண்ணங்களை பார்ப்போம்.

இறை நம்பிக்கை மட்டும் கொண்டு மதங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட சித்தர் வழியை நான் விரும்புகிறேன்.

இந்த மனித வாழ்கையில் எல்லாம் "மாயை" என்று புரியவைக்கும், எனக்கு பிடித்த ஒரு பாடலை இந்த நேரத்தில் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

தனிப்பட்ட மதசார்பான படங்களை தவிர்த்து விட்டு "Pray" என்ற பொது வார்த்தையை நீங்கள் விரும்பும் "கடவுளை" அல்லது "கொள்கையை" நினைத்து கண்ணை மூடி பாடல் வரிகளை மட்டும் கவனித்து பாருங்கள்.



என்னடா இது! வருட பிறப்பும் அதுவுமாய், இப்படி அழுகையுடன் கூடிய ஒரு பாடலை தருகிறானே என்று நினைக்க வேண்டாம்.

சுகமும், துக்கமும் சமமாக பார்க்கும் மனம் வேண்டும். கஷ்டத்தில் மட்டுமிலாமல் சந்தோசத்தின் போதும் சமமாக இறைவனை நினைக்கும் மனம் வேண்டும். அதுவே வாழ்கையின் உண்மையை நமக்கு உணர்த்தும்.

சொல்வது "திருமூலரோ" அல்லது "மஸ்தான் சாஹிபோ" அல்லது "ஜான் போப்போ" நாம் யாரென்று உண்மை நிலையை உணர, இந்த நிலையற்ற மனித வாழ்கையில் "சித்தார்" வழி செல்வதுதான் சிறந்தது.

எனவே இறை நம்பிக்கையை, ஜாதி, மத, இன கொள்கைகளுடன் கலந்து குழப்பிக்கொள்வதில் அர்த்தம் இல்லை! என்பது என் எண்ணம்.

உங்கள் நேரத்திற்கு நன்றி!.

பதினெட்டு சித்தர்கள்

சித்தர்கள் என்றல் யார்? என்றும் தமிழ் சித்தர்கள் பதினெட்டு என்றும் கிடைத்த தகவல்களை பார்த்தோம்.

அருளும், அன்பும், சிவமும், அளவற்ற சக்தியையும் ஒருங்கே பெற்றுள்ள அந்த பதினெட்டு சித்தர்கள் திரு உருவங்களும், பெயரும், இன்றும் அவர்கள் அருள் தரும் சன்னதிகளின் விவரம் பற்றி தகவல்களை இங்கு பார்ப்போம்.

1- திருமூலர் - சிதம்பரம்

2- இராமதேவர் - அழகர்மலை

3- அகஸ்தியர் - திருவனந்தபுரம்

4- கொங்கணர் - திருப்பதி

5- கமலமுனி - திருவாரூர்

6- சட்டமுனி - திருவரங்கம்

7- கரூவூரார் - கரூர்

8- சுந்தரனார் - மதுரை

9- வான்மீகர் - எட்டிக்குடி

10- நந்திதேவர் - காசி

11- பாம்பாட்டி சித்தர் - சங்கரன்கோவில்

12- போகர் - பழனி

13- மச்சமுனி - திருப்பரங்குன்றம்

14- பதஞ்சலி - இராமேஸ்வரம்

15- தன்வந்திரி - வைதீஸ்வரன்கோவில்

16- கோரக்கர் - பேரூர்

17- குதம்பை சித்தர் - மாயவரம்

18- இடைக்காடர் - திருவண்ணாமலை

பதினெட்டு சித்தர்கள்களின் திரு உருவங்கள்.



மேல் சொன்ன பதினெண் சித்தர்களும் சமாதியான ஸ்தலங்களைப் பற்றி குறிப்பிடும், நெற்கட்டும் செவல் மன்னர் பூலித்தேவர் காலத்தில் உள்ள பழைய ஓலைச்சுவடியின் சான்று.

ஆதி காலத்திலே தில்லை திருமூலர்
அழகுமலை இராமதேவர்
அனந்த சயன கும்பழனி திருப்பதி கொங்கணவர்
கமலமுனி ஆரூர்
சோதி அரங்க சட்டமுனி கருவை கருவூரார்
சுந்தரானந்தர் கூடல்
சொல்லும் எட்டிக்குடியில் வான்மீகரோடு நற்
றாள் காசி நந்திதேவர்
ப்லாதி அரிச்சங்கரன் கோவில் பாம்பாட்டி
பழனி மலை போகநாதர்
திருப்பரங்குன்றமதில் மச்சமுனி
பதஞ்சலி இராமேசுவரம்
சோதி வைத்தீஸ்வரம் கோவில் தன்சந்திரி பேரையூர்
கோரக்கர் மாயூரங்குதம்பர்
திருவருணையோர் இடைக்காட சமாதியிற்
சேர்ந்தனர் எமைக் காக்கவே.

இது தவிர, மதுரை அழகர் கோவிலின் முன்பாக பதினெட்டாம் படி கருப்பண்ணசாமியாக உள்ள "பதினெட்டு படிகளும்", இந்த பதினெட்டு சித்தர்கள் ஆவார்கள். இவர்களுக்கு இங்கு ஆடி பதினெட்டு அன்று சிறப்பு பூசை நடைபெறுகிறது.

முதலில் சொன்னது போல், இந்த பதினெண் சித்தர்கள் பெயரிலும் பல கருத்தக்கள் கிடைக்கின்றன, அவற்றில் எனக்கு கிடைத்த சில,

1. கும்ப முனி, 2. நந்தி முனி, 3. கோரக்கர், 4. புலிப்பாணி, 5. புகண்ட ரிஷி, 6. திருமுலர், 7. தேரையர், 8. யூகி முனி, 9. மச்சமுனி, 10. புண்ணாக்கீசர், 11. இடைக்காடர், 12. பூனைக் கண்ணன், 13. சிவவாக்யர், 14. சண்டிகேசர், 15. உரோமருஷி, 16. சட்டநாதர், 17. காலாங்கி, 18. போகர் என்று கருவூரார் எழுதிய அட்டமாசித்து நூல் கூறுகிறது.

1. அகத்தியர், 2. போகர், 3. நந்தீசர், 4. புண்ணாக்கீசர், 5. கருவூரார், 6. சுந்தரானந்தர், 7. ஆனந்தர், 8. கொங்கணர், 9. பிரம்மமுனி, 10. உரோமமுனி, 11. வாசமுனி, 12. அமலமுனி, 13. கமலமுனி, 14. கோரக்கர், 15. சட்டைமுனி, 16. மச்சமுனி, 17. இடைக்காடர், 18. பிரம்மமுனி என்கிறது நிஜானந்த போதம்.

1. அகத்தியர், 2. போகர், 3. கோரக்கர், 4. கைலாசநாதர், 5. சட்டைமுனி, 6. திருமுலர், 7. நந்தி, 8. கூன் கண்ணன், 9. கொங்கனர், 10. மச்சமுனி, 11. வாசமுனி, 12. கூர்மமுனி, 13. கமலமுனி, 14. இடைக்காடர், 15. உரோமருஷி, 16. புண்ணாக்கீசர், 17. சுந்தரனானந்தர், 18. பிரம்மமுனி என்கிறது அபிதான சிந்தாமணி.

இனி இந்த சித்தர்ககள் வாழ்ந்த மற்றும் வாழும் காலத்தை இங்கு பார்ப்போம்.

எண் - சித்தரின் பெயர் - பிறந்த மாதம் - நட்சத்திரம் - வாழ்நாள் - சமாதியடைந்த இடம்.

1- திருமூலர் - புரட்டாதி – அவிட்டம் - 3000 வருடம் 13 நாட்கள் – சிதம்பரம்.

2- இராமதேவர்– மாசி – பூரம் - 700 வருடம் 06 நாட்கள் – அழகர்மலை.

3- அகத்தியர் – மார்கழி – ஆயில்யம் - 4யுகம் 48 நாட்கள் - திருவனந்தபுரம்.

4- கொங்கணர் – சித்திரை – உத்திராடம் - 800 வருடம் 16 நாட்கள் – திருப்பதி.

5- கமலமுனி – வைகாசி – பூசம் - 4000 வருடம் 48 நாட்கள் திருவாரூர்.

6- சட்டமுனி – ஆவணி - மிருகசீரிடம் - 800 வருடம் 14 நாட்கள் – திருவரங்கம்.

7- கருவூரார் – சித்திரை – அஸ்தம் - 300 வருடம் 42 நாட்கள் – கருவூர்(கரூர்).

8- சுந்தரானந்தர் – ஆவணி – ரேவதி - 800 வருடம் 28 நாட்கள் – மதுரை.

9- வான்மீகர் – புரட்டாதி – அனுசம் - 700 வருடம் 32 நாட்கள் – எட்டுக்குடி.

10- நந்திதேவர் –வைகாசி – விசாகம் - 700 வருடம் 03 நாட்கள் – காசி.

11- பாம்பாட்டி சித்தர் – கார்த்திகை – மிருகசீரிடம் - 123 வருடம் 14 நாட்கள் – சங்கரன்கோவில்.

12- போகர் – வைகாசி – பரணி - 300 வருடம் 18 நாட்கள் – பழனி.

13- மச்சமுனி – ஆடி – ரோகிணி - 300 வருடம் 62 நாட்கள் – திருப்பரங்குன்றம்.

14- பதஞ்சலி – பங்குனி – மூலம் - 5யுகம் 7நாட்கள் - இராமேசுவரம்.

15- தன்வந்திரி – ஐப்பசி – புனர்பூசம் - 800 வருடம் 32 நாட்கள் – வைத்தீச்வரன்கோவில்.

16- கோரக்கர் – கார்த்திகை- ஆயில்யம் - 880 வருடம் 11 நாட்கள் – பேரூர்.

17- குதம்பை சித்தர் – ஆடி – விசாகம் - 1800 வருடம் 16 நாட்கள் – மாயவரம்.

18- இடைக்காடர் – புரட்டாதி – திருவாதிரை - 600 வருடம் 18 நாட்கள் – திருவண்ணாமலை.

சித்தர்களின் யோகம் மற்றும் யோக முறைகள்

'யோகம்' என்பது 'யுஜ்' என்பதிலிருந்து 'யோக்' ஆகி வந்திருக்கிறது. அதாவது இணைத்தல் என்ற பொருளில். சிதறும் மனச் சக்தியைக் கூட்டுதல், ஆதியில் இருந்த நிலையில் தன்னைச் சேர்த்தல், யாதுமான சக்தியினிடம் சரணாகதியடைந்து அதனுடன் தன்னைச் சேர்த்தல், விசேஷ புருஷன் அல்லது இறைவனுடன் தன்னை இணைத்தல், - இதுவே யோகம்.

யோக, சமாதி நிலையை அடைய எட்டு அங்கங்களான

1- இயம,
2- நியம,
3- ஆசன,
4- பிராணாயாம,
5- பிரத்தியாகார,
6- தாரண,
7- தியான,
8- சமாதி.

எனப்படும் எட்டு படிகள் கூறப்பட்டதால் இந்த யோகம் 'அஷ்ட்டாங்க யோகம்' எனப்படும், யோக வழியை மனித இனத்துக்குத் தந்தவர் 'ஹிரண்யகர்பர்' என்பவராம். அதை சூத்திரங்களாக்கி வைத்தவர் "மஹரிஷி பதஞ்சலி" என்று சொல்லப்படுகிறது.

அறிவுச் செய்திகளை மறை பொருட்களை உள்ளடக்கி சூத்திரங்களாக வைத்தவர்கள், வேத உண்மைகளை பிரும்ம சூத்திரங்களாக வியாஸரும், பக்தி சூத்திரங்களை நாரதரும்,யோக சூத்திரங்களை பதஞ்சலி முனிவரும் மானிடம் உய்ய செய்துவைத்தனர். இவரை ஆதிசேஷனின் அவதாரமாக சொல்வர். நாரயணனின் படுக்கையே ஆதிசேஷன், சக்தியின் ஒரு விரல் மோதிரமாகியவர், இவ்வுலகை தன் தலையில் தாங்கிக்கொண்டிருப்பவர் எனவும் சொல்கிறார்கள்.

இவர் தந்தை: அத்திரி முனிவர்.
இவர் தாய்: கோணிகா.

இவரின் வேறு பெயர்கள்: அத்ரியின் பிள்ளையாகையால் 'ஆத்திரேயர்', கோணிகாவின் பிள்ளையென்பதால் 'கோணிகாபுத்திரர்'.

இவர் எழுதிய மூன்று நூல்கள்

1- யோகத்தினை விளக்கும் 'யோக சாஸ்திரம்',
2- மொழி இலக்கணமான 'மஹாபாஷ்யம்',
3- ஆயுர் வேத்மாகிய 'சரகம்' என்ற 'ஆத்திரேய சம்ஹிதை'.

ஆக மனம், வாக்கு, உடலு(மெய்)க்கான மூன்று நூல்களைச் செய்தவராகிறார்.

இந்த யோக நிலையை அடையுமுன், உலக வாழ்க்கையில் மேலாக எனப்படும் பொருள், புகழ், திறமை, பலம், சுகம் அடைவதற்கான எட்டு மஹா யோக 'சித்தி'களும் ஏற்படும்

யோக 'சித்தி' என்பது என்ன என்று தேடினால்?

அட்டமா சித்தி என்று மரபாகக் கருதப்படும் எட்டுத் திறமைகள் ஆகும். இவை இயற்கை அளித்த திறமைகள் எனவும் அற்புதத் தன்மை உடையன என்றும் கருதப்படுகின்றன. இவ்வாறான அட்டமா சித்திகளைச் சித்தர்கள் அட்டாங்க யோகப் பயிற்சியினால் பெற்றனர்.

அட்டமா சித்திகள்

1- அணிமா - அணுவைப் போல் சிறிதான தேகத்தை அடைதல்.

2- மகிமா - மலையைப் போல் பெரிதாதல்.

3- இலகிமா - காற்றைப் போல் இலேசாய் இருத்தல்.

4- கரிமா - மலைகளாலும், வாயுவினாலும் அசைக்கவும் முடியாமல் பாரமாயிருத்தல்.

5- பிராத்தி - மனத்தினால் நினைத்தவை யாவும் தன் முன்னே அடைய, அவற்றைப் பெறுதல்.

6- பிராகாமியம் - கூடு விட்டுக் கூடு பாய்தல்.

7- வசித்துவம் - அனைத்தையும் வசப்படுத்தல்.

8- ஈசத்துவம்(இறைத்துவம்) - நான்முகன் முதலான தேவர்களிடத்தும் தன் ஆணையைச் செலுத்தல்.

என்ற பல வியக்க வைக்கும் தகவல்கள் கிடக்கிறது.

ஆகவே, இந்த கலி காலத்தில் இறைவனை அடைய, மேல் சொன்ன சித்தர்களின் வாழ்வை படித்து அவர்கள் வாக்குப்படி நடப்போம்.

என் பதிவில் உங்கள் நேரத்துக்கு நன்றி சொல்லும் அதேவேளையில், எனக்கு தகவல் கொடுத்த அனைத்து புத்தகங்களுக்கும், இணையதளங்களுக்கும், பதிவுகளுக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றி.

சித்தர்கள்

பதிவுக்கு முன் SASHIGA மேனகாவின் அன்பு விருதுக்கு என் நன்றி.



முகு:- என் சொந்த அனுபவத்தில் சொல்ல, நான் சித்தர் இல்லை என்பதால், இவை அனைத்தும் நான் படித்து திரட்டிய தகவல் மட்டுமே.

யுகத்தை பற்றி படித்த போது கலியுகத்தில் இறைவனை அடைய சிறந்த வழி சித்தர் வழி போவது என்று பார்தேன், அப்போது சித்தர் என்றால் யார்? சித்தர் வழி என்பது என்ன? மொத்தம் எத்தனை சித்தர்கள் என்று பல கேள்விகள் எழுந்தது?

நான் பல இடங்களில் தேடி படித்த வரை, சித்தர்கள் பற்றி முழுதாக சொல்கிறேன் என்பதும், உலக உருண்டைக்கு பொன்னாடை போர்த்துகிறேன் என்பதும் ஒன்று என்பதை நான் நன்கு புரிந்து கொண்டேன்.

அதனால் எதோ என் அறிவுக்கு திரட்ட முடிந்த தகவல்களை இங்கு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

சித்தர்கள் யார்?



"சித்தர்" என்ற சொல்லுக்கு சித்தி பெற்றவர் என்று பொருள்.

சிவத்தை நினைத்து அகக்கண்ணால் கண்டு, தியானித்து தரிசனம் செய்து, ஆத்ம சக்தியை எழுப்பி, மனித சக்திக்கு அப்பார்பட்டு செயற்கரிய காரியங்களை செய்வது சித்த மூர்த்திகளது செயலாகும். இச் செயலை "சித்து விளையாட்டு" என்று ஆன்மீக ஞானிகள் கூறுவர்.

இன்று பல பிரசித்தி பெற்ற ஸ்தலங்களில் மூலவருக்கு அருகிலேயே சித்தர்கள் சன்னதி இருக்கிறது.

சித்தர்கள் யோகசமாதி அடைந்த இடங்கள் மகிமை பெற்ற திருத்தலங்களாக விளங்குகின்றன.

அந்த சன்னதியில் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி இறைவனிடம் வேண்டினால் நினைத்தது நடக்கும், செய்வது வெற்றி பெறும் என்பது ஆன்மீகவாதிகளின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை.

இன்று பழனிமலையின் பிரபலமும், சக்தியும் உலகம் அறிந்த ஒன்றாகும். அந்த ஸ்தலத்தில் நவபாஷானத்தால் குமரன் வடிவேலனை உருவாக்கியவர் யோக சமாதியை விரும்பிய போகர் என்ற சித்தரே.



அதே போன்று பிரசித்தி பெற்ற திருப்பதி மலை மீது கொங்கணவர் என்ற சித்தர் உள்ளார்.

காலத்தை வென்று மூவாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்தும், கூடு விட்டு கூடு பாய்ந்தும், மூச்சடக்கி மனித விமானங்களாக வானத்தில் பறந்தும், நவக்கிரகங்களை வசப்படுத்தியும் பலவாராக சாதனைகளைப் புரிந்த சித்தர்கள் மீவியற்கை (supernatural) சக்திகள் உடையவர்கள், எனினும் இவர்கள் உலகாயுத (material) இயல்புகளை சிறப்பாக அறிந்து பயன்படுத்தினர் என்பதுவே தகும்.

இவர்களின் மருத்துவ, கணித, இரசவாத, தத்துவ, இலக்கிய, ஆத்மீக ஈடுபாடுகள் வெளிப்பாடுகள் இவர்களின் உலகாயுத பண்பை எடுத்தியம்புகின்றன, ஆயினும் இவர்கள் வெறும் பொருளியல் வாதிகள் (materialists) அல்ல, மெய்ப்புலன் காண்பது அறிவு என்பதிற்கிணங்க, உண்மை அல்லது "நிசநிலையை" அடைய முயன்றவர்கள் சித்தர்கள்.

இவர்கள் இயற்கையோடு இயைந்து அதனைக் கருவியாகப் பயன்படுத்தி பல அற்புதங்களைச் செய்திருக்கிறார்கள். வெறும் சித்து விளையாட்டுகளோடு நிற்காமல், யோகம், ஞானம், வைத்தியம் போன்ற பல அரிய விஷயங்களை உலக நன்மைக்காக அருளிச் செய்த சித்தர்கள் தமிழ் மரபின் விதிவிலக்குகள். பொது வாழ்வு முறை, வழி முறைகளில் இருந்து வேறுபட்ட வாழ்வு, வழி முறைகளை உருவாக்கி. சித் - அறிவு, சித்தை உடையவர்கள் சித்தர்கள்.

சித்தர்களை அடையாளப்படுத்துவதோ, வரையறுப்பதோ கடினம். ஏனென்றால், ஒவ்வொருவரின் தனித்துவமும், மரபை மீறிய போக்குமே சித்தர்களின் வரைவிலக்கணம். தரப்படுத்தலுக்கோ, வகைப்படுத்தலுக்கோ இலகுவில் சித்தர்கள் உட்படுவதில்லை. எனினும், தமிழ் சூழலில், வரலாற்றில் சித்தர்கள் என்பவர்கள் என்றும் இருக்கின்றார்கள்.

சாதி, சமயம், சாத்திரம், சடங்குகள் மீறிய உலக நோக்கு, பொது இல்லற, துறவற வாழ்முறைகளில் இருந்து வேறுபட்ட வாழ்வு முறைகள். விந்தையான செயல்கள், பட்டறிவு தமிழ், சீரிய ஆராய்ச்சி ஆகிய அம்சங்கள் சித்தர்களை வருணிப்பன எனலாம். அப்படிப்பட்ட மேலோட்டமான வருணிப்புக்களுக்கு மேலாக, சித்தர்கள் என்பவர்கள் சித்தி அடைந்தவர்கள். தங்கள் இருப்பை (existence), உடம்பை, சிந்தையை, சுற்றத்தை, இவ்வுலகின் இயல்பை நோக்கி தெளிவான புரிதலை (understanding), அறநிலை உணர்வை (external awareness), மெய்யடைதலை (actuality) சித்தி எய்தல் எனலாம்.

இதை பற்றி அறிந்த, ஆராய்ந்த பலர், சித்தர்களை புலவர்கள், பண்டாரங்கள், பண்டிதர்கள், சன்னியாசிகள், ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள், ஓதுவார்கள், கலைஞர்கள், கவிஞர்கள், அரசர்கள், மறவர்கள், ஆக்கர்கள், புலமையாளர்கள், அறிவியலாளர்கள், பொது மக்கள் ஆகியோரிடம் இருந்து வேறுபடுத்தி அடையாளப்படுத்தலாம் என்று சொல்லி இருக்கிறார்கள்.

இத்தகைய தகவல்கள் மூலம் சித்தர்களின் மரபை, கோயில் வழிபாடு, சாதிய அமைப்பை வலியுறுத்தும் சைவ மரபில் இருந்தும், உடலையும் வாழும்போது முக்தியையும் முன்நிறுத்தாமல் "ஆத்மன்", சம்சாரம் போன்ற எண்ணக்கருக்களை முன்நிறுத்தும் வேதாந்த மரபில் இருந்தும் வேறுபடுத்திப் பார்க்க முடிகிறது.

இன்று, சித்தர் மரபு அறிவியல் வழிமுறைகளுடன் ஒத்து ஆராயப்படுகின்றது. எனினும், சித்தர் மரபை தனி அறிவியல் கண்ணோட்டத்தில் பார்ப்பது அதன் பரந்த வெளிப்படுத்தலை, அது வெளிப்படுத்திய சூழலை புறக்கணித்து குறுகிய ஆய்வுக்கு இட்டு செல்லும் என்பவர்களின் கருத்தும் உண்மையாகிறது.

சித்தர்களின் கொள்கை என்பது, பரமாத்மா எங்கும் தனியாக இல்லை. நமது உடம்பு தான் பரமாத்மாவின் இடம் ஆதலால் கடவுளைத்தேடி எங்கும் அலைய வேண்டாம். உடம்பைப் பேணுவதே கடவுட்பணி, உடம்பினுள்ளேயே பரமாத்மாவைக் கண்டு மகிழ்ந்திரு என்பதே சித்தர் கொள்கை.

சித்தர்களின் வைத்திய முறைகள் காலம் குறிப்பிட முடியாத பழமையானதாக இருக்கிறது. பண்டைத்தமிழரின் விஞ்ஞான அறிவின் சிகரமே சித்த வைத்தியமாகும் என்று சொல்லப்படுகிறது.

மனித குலத்தைக் காக்கும் பொருட்டு, அன்றைய கலாச்சாரத்திற்கேற்பவும், மனித வாழ்க்கை முறைக்கு தேவையான, அனைத்து ஆரோக்கிய முறைகளையும் மிக எளிய வைத்திய முறைகளை, அனைவரும் செய்துகொள்ளும் பொருட்டு தந்தனர்.

அந்த முறைகளை, அவர்களின் இருப்பிடத்திலே அருகில் கிடைக்கும் மூலிகைகளைக் கொண்டு, மனித குலத்தைக் காத்து வந்தனர். மக்கள் அனைவரும், ஒழுக்கந்தவறாமல் வாழவேண்டும் என்றும், பொய், சூது, கொலை, குடி, விபச்சாரம், கூடா ஒழுக்கம் உடல் நோயை உண்டாக்கும் என்றும், யோகப்பயிற்சியிலே வாழ்வில் வெற்றி பெறமுடியும் என்றும் உடல் வலிமையுடன் நீண்டநாள் வாழ முடியும் என்றும் சித்தர்கள் பல பாடல்கள் பாடியுள்ளனர்.

"சித்தர்களில் சிலர் இரும்பைப் பொன்னாக்கும் (ரசவாதம்) வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்திருக்கின்றனர் என்றும் இந்த வகையான முயற்சி கடந்த நூற்றாண்டுகளில் உலகெங்கிலும் நடந்திருக்கின்றது என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

மருந்துகளில் ரசம் முதன்மையானது. இதன் மூலம் இரசபஸ்பம், ரசசெந்தூரம், ரசக்கட்டு, முதலிய மருந்துகள் தயாரிக்கப்பட்டன. தீராத பல கொடிய நோய்களுக்கு இம்மருந்துகள் கொடுக்கப்படுகின்றன. ரசவாதம் என்றால் ரசத்தின் மாறுதல்களை அறிவது பொருள்.

போகர் எழுதிய பாடல்கள் வேதியல் தொடர்பான பாடல்களில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

சித்தர்கள் கண்டறிந்த வாத வித்தையே சிறந்த விஞ்ஞான ஆராய்ச்சியாகும். உலோக வகைகள், உப்பு வகைகள், பாஷாண வகைகள், வேர் வகைகள், பட்டை வகைகள், பிராணிகளி்ன் உடம்பிலே உற்பத்தியாகும் கோரோசனை கஸ்தூரி, மூத்திரம், மலம் முதலியவைகளின் குணங்களை ஆராய்ந்து கண்டிருக்கின்றனர்.

காட்டிலும் மலையிலும் குகையிலும் வாழ்ந்து சித்தர்கள் தங்கள் ஆராய்ச்சிகளை நடத்தியிருக்கிறார்கள். நவீன பரிசோதனை சாலைகள் இருக்கவில்லை எனினும் அவர்களின் ஆராய்ச்சிகள் இன்றைய விஞ்ஞான ஆய்வுடன் ஒத்திருப்பதாக சொல்லப்படுகிறது.

சித்தர்கள் அவனன்றி ஓரணும் அசையாது என்று நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் மக்கள் நூறாண்டுகள் தான் உயிர் வாழமுடியும் என்று நம்புகின்றனர். ஆனால் சித்தர்களின் நம்பிக்கை இதற்கு மாறானது. நூற்றுக் கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் உயிர் வாழமுடியும் என்பது சித்தர்களின் நம்பிக்கை.

இஸ்லாமிய மதத்தின் சூஃபி மரபினரை தமிழ் சித்தர்களுடன் இணைத்து பார்க்கும் வழக்கும் உண்டு. இது எவ்வளவு பொருந்தும் என்பது கேள்விக்குறியானதே. எனினும் பல இஸ்லாமிய பின்புலம் கொண்டவர்களும் சித்தர்களாக எடுத்துக் கொள்ளப்படுகின்றார்கள்.



தமிழ்ச் சித்தர்கள்

தமிழ் நாட்டில் இருந்த சித்தர்கள் பதினெட்டுப் பேர் (பதினெண்சித்தர்கள்) என்று கூறுவர்.

இறையுணர்வில் முழுமையடைந்து, உயரிய இறைநிலை எய்திய, மருத்துவம், ரசாயனம், இயற்கை விஞ்ஞானம், தத்துவம் போன்ற பல துறைகளிலும் சிறந்து விளங்கிய அந்த பதினெட்டு மகான்களை, பதினென் சித்தர்கள் என்று அழைக்கிறோம்.

எனினும் பிற்காலத்தில் "பல சித்தர்கள் இவர்கள் வழியில் தோன்றினர்" என்றும், "ஒரே சித்தர் பல பெயர்களில் அழைக்கப்பட்டார்" என்றும், "பல சித்தர்கள் ஒரே பெயர்களில் அழைக்கப்பட்டார்" என்றும் வெவ்வேறு கருத்துக்கள் உள்ளன.

இந்தப் பதினெட்டுச் சித்தர்கள் யார், யார்? என்பதில் பலரது கூற்றுக்களில், சில பெயர்கள் மாறுபடுகின்றன. இதனால் முற்காலத்தில் உயரிய இறைநிலையை எய்தியவர்களின் எண்ணிக்கை பதினெட்டிற்கும் மேற்படும் என்பதில் சிறிதும் சந்தேகமில்லை என்று விளக்கம் தரப்படுகிறது.

சித்தர்கள் அனைவருமே, தாம் உயர்நிலை எட்டியது மட்டுமின்றி, உலக மக்கள் நலனுக்காக பல விதங்களிலும், உயரிய நுட்பங்களை வெளிப்படுத்தியதன் மூலமும், தம்முடைய காலத்தில் பிறருக்காக செயல்கள் புரிந்தும், சேவை புரிந்துள்ளனர் என்பதை நம்மால் இத்தகைய கருத்துகளை படிக்கும் போது புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

பதினெட்டுச் சித்தர்களில் ஒருவரான குதம்பைச் சித்தர் ஒரு பெண் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

தமிழர்கள் மட்டும் தான் சித்தர்களா என்றால்?

பதினென் சித்தர்கள் சமாதி அடைந்த இடங்கள் பெரும்பாலும் இன்றையத் தமிழ்நாட்டில் உள்ளது. சித்தர் பாடல்கள் என்றழைக்கப்படுபவை அனைத்தும் தமிழ் பாடல்களே. ஆனால் இந்தச் சித்தர்கள் அனைவரும் தமிழர்கள் என்று கூறமுடியாது என்ற கருத்தும் பரவலாக உள்ளது.

இவர்கள் எண்ணங்களைக் கடந்த உயர்நிலையை எட்டியவர்கள். மொழி, இன பாகுபாடுகளுக்குள் அடைபடுபவர்கள் அல்ல. இவர்களுடைய ரிஷிமூலமும் அறியப்படவில்லை. மேலும் தங்களுடைய இறையுணர்வால், உலகிலுள்ள எந்த மொழியிலும் உடனடியாக தம் கருத்துக்களை இவர்களால் வெளிப்படுத்த முடியும் என்று சில குறிப்புகள் மூலம் சொல்கிறது, நம்பப்படுகிறது.

உதாரணமாக, போகர் ஜப்பான் மற்றும் சீனாவிற்குச் சென்று அங்குள்ள மக்கள் இறைவன்பால் மனத்தை ஈடுபடுத்தப் பணியாற்றியதாக வரலாறு உண்டு.

நான் ஜப்பானில் இருந்த போது அங்கு உள்ள முருகன் கோவிலை பற்றி அறிய முடிந்தது, ஆனால் அது "முருகன் அல்ல போகர்" என்றும்.

அவர் பழனியில் மூலவர் சிலை தயார்செய்து கொண்டு இருந்த காலத்தில், தன் சீடரின் ஒரு செய்கையினால் அவர் மீது கோவப்பட்டு காற்றில் நடந்து சென்று, அங்கு ஒரு பெண்ணிடம் வயப்பட்டு குடும்பம் நடத்தியதாகவும், அந்த வழி வந்தவர்கள் தான் ஜப்பானில் இன்றும் "போகர் கொண்டையுடன்"(தளபதி படத்தில் ரஜினி சுந்தரி பாட்டில் வைத்து இருப்பார்)
இருப்பதாகவும், இந்தியா வந்தவுடன் அறிந்தேன்.

ராமதேவர், யாக்கோபு (Jacob) என்ற பெயரில் மெக்காவில் சில வருடங்கள் இறைத் தொண்டு புரிந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.

திருமூலர் வடநாட்டிலிருந்து வந்தவர் என்றும் குறிப்புகள் உண்டு.

கோரக்கரின் முழுப்பெயர் கோரக்நாத் என்றும், ராமாயணத்தை வட மொழியில் எழுதி உலகிற்கு முதன்முதலில் கொடுத்த வால்மீகியும் சிலர் கூற்றுப்படி பதினென் சித்தர்களில் ஒருவராகிறார்.

மேலும் பிறப்பினால் வரும் சாதித் தீட்டுக்கள், சடங்குகள், சிலை வழிபாடு, கோயில் வழிபாடு, போன்றவற்றிற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுப்பது ஆகியவற்றில் உள்ள தவறுகள் பற்றி தெளிவான ஆணித்தரமான கருத்துக்களை முதன்முதலில் சித்தர் பாடல்களில் தான் பார்க்கிறோம்.

இதனாலேயே ஆச்சாரமான இந்துக்கள் சிலர் சித்தர் பாடல்களை ஒதுக்கியதாக சித்தர் வரலாற்றை ஆராய்ந்த ஜ்வெலபில் (Zvelebil) குறிப்பிடுகிறார்.

சித்தர் பாடல்களில் இறைவனை உணர்தல் பற்றிய பல விபரங்களைப் பரிபாஷைகளாக (மறைந்திருக்கும் பொருளாக) வைத்துள்ளனர்.

இந்த பதினெட்டுச் சித்தர்கள் யார்? பதினெட்டுச் சித்தர்களின் பெயர்கள், சித்த சக்திகள், சமாதியான இடம், போன்று திரட்டிய விபரங்களை மற்றொரு சமயத்தில் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

என் பதிவில் உங்கள் நேரத்துக்கு நன்றி.